Wereldreiziger Jan Willem

Welkom op mijn fotogalerij

Degemer / Lezingen / In de voetsporen van Marco Polo 7

In de voetsporen van Marco Polo

Al vanaf het begin van onze jaartelling wordt er handel gedreven tussen het oude Rome en China. Toch zijn het vooral de verhalen van handelaar en ontdekkingsreiziger Marco Polo geweest die ons hebben laten kennismaken met zijn belevenissen op handelsmissies naar het in die tijd nog grotendeels onbekende Perzië, China en Indië. Hij reisde tussen 1271 en 1295 vooral over land via de zogeheten karavaanroutes naar deze gebieden. Pas in de 19e eeuw is men die routes ‘zijderoutes’ en ook wel ‘zijdewegen’ gaan noemen. Graag neem ik u tijdens een presentatie mee op de fiets door het hart van zo’n oude zijderoute. In de voetsporen van Marco Polo.

We beginnen onze reis in de bloeiende bergweiden van de Kaukasus in Georgië, waar op dat moment veel bloemen, zoals riddersporen, in volle bloei staan. Vervolgens fietsen we door naar Armenië, het eerste land ter wereld dat al aan het begin van de 4e eeuw na Chr. het christendom tot staatsgodsdienst heeft verheven. We bezoeken in dit land prachtige, soms meer dan 1.000 jaar oude kerken, dwalen er rond in bloeiende weiden en fietsen langs de uit de Bijbel bekende berg Ararat. Zowel Georgië als Armenië horen in geografisch opzicht thuis in het Midden-Oosten. Toch scharen de beide landen zich in cultureel en historisch opzicht maar al te graag onder de Europese vlag.

In Iran beginnen we in de Koerdische bergen waar de tulpen bloeien in hun wilde oervorm. Ook bezoeken we enkele prachtige oude Perzische steden met als absolute hoogtepunt de stad Isfahan. Het is de 3e stad van het land, met veel groen en een rijke geschiedenis.

Na de pauze zetten we onze reis voort in Ashgabat, de in de Karakum woestijn gelegen absurdistische hoofdstad van Turkmenistan met z’n protserige, indrukwekkende paleizen en grote standbeelden. Zoals die van Turkmenbashi, de leider van de Turkmenen. We reizen door naar Oezbekistan, waar oude steden als Khiva, Bukhara en Samarkand het culturele hart van de zijderoute vormden. Khiva is al 1.500 jaar oud, heeft 50.000 inwoners en was in de 10e eeuw de meest levendige stad langs de zijderoute. De ommuurde binnenstad Itchan Kala met z’n smalle steegjes, idyllische binnenplaatsen en machtige forten is één groot openluchtmuseum, waarin je de glorietijd van deze handelsroute ten volle ervaart. De stad Bukhara herbergt onder meer het Bolo Haouz complex, een in 1712 gebouwde historische moskee, en het Ark Fortress, een gigantisch fort dat vroeger de hele stad ommuurde. Samarkand, met haar grote plein Registan in het oude historische hart, is de laatste stad die we in Oezbekistan bezoeken.

Tenslotte fietsen we over de Pamir Highway in Tadzjikistan – een schitterende tocht door het Pamirgebergte, met onwaarschijnlijk mooie landschappen en hele aardige mensen – naar Osj in Kirgizië. Het is met 270.000 inwoners een van de oudste steden in Centraal-Azië. Een stad ook, die in het verre verleden heeft gefungeerd als een welkome pleisterplaats voor vermoeide reizigers op deze zijderoute. Vermoedelijk ook voor Marco Polo, in wiens voetsporen we deze avond treden.

De bloemen en de planten, de natuur en de cultuur. Ik laat het u vanavond allemaal op foto’s zien. Maar de ongekende gastvrijheid van de mensen die ik onderweg heb ontmoet, met name in Iran en Tadzjikistan, ga ik proberen persoonlijk te verwoorden.